عشق یک جوشش کور است 
و پیوندی از سر نابینایی، 
دوست داشتن پیوندی خودآگاه 
واز روی بصیرت روشن و زلال. 
  عشق بیشتر از غریزه آب می خورد و 
هرچه از غریزه سر زند بی ارزش است، 
دوست داشتن از روح طلوع می کند و 
تا هرجا که روح ارتفاع دارد همگام با آن اوج میگیرد. 
  عشق با شناسنامه بی ارتباط نیست، 
و گذر فصل ها و عبور سال ها بر آن اثر میگذارد 
دوست داشتن در ورای سن و زمان و مزاج زندگی میکند. 
  عشق طوفانی ومتلاطم است، 
دوست داشتن آرام و استوار و پروقار وسرشاراز نجابت. 
  عشق جنون است 
و جنون چیزی جز خرابی 
و پریشانی "فهمیدن و اندیشیدن "نیست، 
دوست داشتن ،دراوج،از سر حد عقل فراتر میرود 
و فهمیدن و اندیشیدن رااززمین میکند 
و باخود به قله ی بلند اشراق میبرد. 
  عشق زیبایی های دلخواه را در معشوق می آفریند، 
دوست داشتن زیبایی های دلخواه را 
در دوست می بیند و می یابد. 
  عشق یک فریب بزرگ و قوی است ، 
دوست داشتن یک صداقت راستین و صمیمی، 
بی انتها و مطلق. 
  عشق در دریا غرق شدن است، 
دوست داشتن در دریا شنا کردن. 
  عشق بینایی را میگیرد، 
دوست داشتن بینایی میدهد. 
  عشق خشن است و شدید و ناپایدار، 
دوست داشتن لطیف است و نرم و پایدار. 
  عشق همواره با شک آلوده است، 
دوست داشتن سرا پا یقین است و شک ناپذیر. 
  ازعشق هرچه بیشتر نوشیم سیراب تر میشویم، 
از دوست داشتن هرچه بیشتر ،تشنه تر. 
  عشق نیرویی است در عاشق ،که او را به معشوق میکشاند، 
دوست داشتن جاذبه ای در دوست ، 
که دوست را به دوست می برد. 
  عشق تملک معشوق است، 
دوست داشتن تشنگی محو شدن در دوست. 
  عشق معشوق را مجهول و گمنام می خواهد تا در انحصار او بماند، 
دوست داشتن دوست را محبوب و عزیز میخواهد 
ومیخواهد که همه ی دل ها آنچه را او از دوست 
در خود دارد ،داشته باشند. 
  در عشق رقیب منفور است، 
در دوست داشتن است که: 
“هواداران کویش را چو جان خویشتن دارند” 
که حسد شاخصه ی عشق است 
عشق معشوق را طعمه ی خویش میبیند 
و همواره در اضطراب است که دیگری از چنگش نرباید 
و اگر ربود با هردو دشمنی می ورزد و 
معشوق نیز منفور میگردد 
  دوست داشتن ایمان است و 
ایمان یک روح مطلق است 
یک ابدیت بی مرز است 
از جنس این عالم نیست.” 
“دکتر علی شریعتی

آرام باش . توکل کن . تفکر کن ......

سپس آستینها را بالا بزن

آنگاه دستان خدا را می بینی

که زود تر از تو دست به کار شده است .

اين دو يکي نيست...اشتباه نشود!
عشق همان دوست داشتن نيست
عشق رويائي است و دوست داشتن دنيائي
دوست داشتن با عشق مقايسه نمي شود که اگر بشود 
از بين خواهد رفت
عشق خلقت خداست و دوست داشتن
خلقت عقل و دل انسان...
عشق همچون خدا يکي است و براي هر انسان
مي تواند به تعداد انسانهاي ديگر باشد
جدائي براي عشق مرگ است در حالي که
دوست داشتن مي تواند براي مصلحت ديگري جدائي را تصميم بگيرد
عشق روحاني است ولي دوست داشتن جسماني
جسم ميميرد ولي روح جاودانه است
کسي نمي تواند عشق را کنترل کند چرا که در عشق عقلي نيست
عشق را معني کردن گناه است چرا که در لغات ناچيز زبان نمي گنجد
معني کردن آن برابر با محدود کردن آن است
ولي دوست داشتن محتاج معني کردن آن است
دوست داشتن با دل انسان است ولي عشق با جان....
عشق غرور را از انسان مي زدايد ولي دوست داشتن با غرور رشد مي کند
عشق از نظر خدا پاک است
و دوست داشتن از نظر انسان...
خدا عشق است و انسان دوست داشتن...
بدرستي که خدا برتر از انسان است...

زلف بر باد مده تا ندهی بر بادم ...............             .. ناز بنیاد مکن تا نکنی بنیادم
می مخور با همه کس تا نخورم خون جگر ..        .... سر مکش تا نکشد سر به فلک فریادم
شهره شهر مشو تا ننهم سر در کوه .........          .. شور شیرین منما تا نکنی فرهادم
رحم کن بر من مسکین و به فریادم رس ......        .. تا به خاک در آصف نرسد فریادم
حافظ از جور تو حاشا که بگرداند روی .........         .. من از آن روز که دربند توام آزادم
می مخور با همه کس تا نخورم خون جگر ....        .. سر مکش تا نکشد سر به فلک فریادم
زلف را حلقه مکن تا نکنی دربندم ............         .   . طره را تاب مده تا ندهی بر بادم
یار بیگانه مشو تا نبری از خویشم ...........          ..    غم اغیار مخور تا نکنی ناشادم
رخ برافروز که فارغ کنی از برگ گلم ........            ... قد برافراز که از سرو کنی آزادم
شمع هر جمع مشو ور نه بسوزی ما را .....           . یاد هر قوم مکن تا نروی از یادم
زلف بر باد مده تا ندهی بر بادم ..............               . ناز بنیاد مکن تا نکنی بنیادم

 می تونید عکس های دیگه رو در ادامه مطلب ببینید

منبع:http://p30web.wordpress.com